هوشمندسازی مدیریت زخم و ایجاد رجیستری ملی در کشور ضروری است
به گزارش روابطعمومی سازمان، ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ در مراسم افتتاحیه این کنگره، دکتر سیدمهدی طبایی رییس سازمان جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران و رییس کنگره دوازدهم، ضمن خیرمقدم به حاضران، پژوهشگران، دانشجویان و مسئولان، از تلاشهای شبانهروزی همکاران دبیرخانه کنگره، پژوهشکده یارا و حمایتهای دانشگاه علوم پزشکی تهران و اساتید پیشکسوت قدردانی کرد.
وی با اشاره به تنوع زخمها تصریح کرد که زخمها یکسان نیستند؛ برخی حاد (ناشی از سوختگی، تروما و جراحی) و برخی مزمن (نظیر زخمهای دیابتی، ضایعات وریدی، شریانی و زخمهای فشاری) هستند و گروهی نیز علتهای چندگانه یا بدخیم دارند. نقطه اشتراک تمام این زخمها، پدیده عدم ترمیم و ایجاد یک آبشار از عوارض پیچیده است.
وی با استناد به آخرین آمارهای جهانی اظهار داشت که بروز زخمهای مزمن و فشاری رو به افزایش است؛ به طوری که موارد جدید زخم فشاری از حدود ۱.۲ میلیون مورد در سال ۱۹۹۰ به بیش از ۲.۴۷ میلیون مورد در سال ۲۰۲۰ رسیده و سالانه صدها هزار سال زندگی از دسترفته (DALY) به همراه دارد.
دکتر طبایی زخم پای دیابتی را یک هشدار جهانی از سوی سازمان بهداشت جهانی خواند که شیوع پلیوالانس آن حدود ۶.۳ درصد برآورد میشود (از ۱۳ درصد در آمریکای شمالی تا ۳ درصد در اقیانوسیه). با توجه به اینکه حدود ۸۰ درصد افراد دیابتی (مبتلایان به نوروپاتی، مشکلات عروقی، دفورمیتی و سابقه زخم) در معرض خطر هستند، سیاستگذاریها باید به سمت پیشگیری و درمان ریشهای تغییر یابد.
وی در خصوص زخمهای واریسی نیز تأکید کرد که صرف بسته شدن زخم کافی نیست و مسئله اصلی «عود» است، لذا سه استراتژی درمان زخم، درمان وریدهای واریسی و جلوگیری از عود باید همزمان پیاده شود.
دکتر طبایی با اشاره به بار سنگین اقتصادی و اجتماعی زخم در ایران، به مطالعات انجامشده استناد کرد و گفت هر بیمار مبتلا به دیابت در کشور هزینهای بیش از ۷,۰۰۰ تا ۷,۵۰۰ دلار به سیستم تحمیل میکند که هزینه تجمیعی آن حدود ۸.۷ میلیارد دلار (و با احتساب نرخ تنزیل اقتصادی حدود ۳۵ میلیارد دلار) برآورد میشود. بیش از ۸۰ درصد هزینههای زخم غیرمستقیم است، میانگین بستری بیمار ۸.۱ روز بوده و میزان مرگومیر ناشی از زخم پای دیابتی حدود ۷.۶ درصد گزارش شده است.
وی در پایان بر ضرورت گذر از سیستمهای سنتی به سوی سیستم هوشمند ملی، شناسایی ریسک ها، استانداردسازی تعاریف، همکاری جمعی متخصصان و ایجاد «رجیستری ملی زخم» تأکید کرد تا بتوان ابعاد پنهان کوه یخ زخم شامل بیماریهای زمینهای، اقتصاد خانواده و کیفیت زندگی بیماران را به دقت مدیریت کرد.
هیچ نظر! یکی از اولین.