جهاد دانشگاهی مدرسه پرورش انسانهای ایدهآفرین برای خیر عمومی است
به گزارش روابط عمومی سازمان، پیام دکتر ابوالفضل فاتح، رئیس اسبق جهاد علوم پزشکی واحد تهران در نخستین یادمان سالگرد تأسیس جهاددانشگاهی علوم پزشکی تهران قرائت شد.
در این پیام آمده است:
بسم الله الرحمن الرحیم
سالگرد تأسیس جهاد دانشگاهی واحد علوم پزشکی تهران که خود را مدیون آن میدانم و بخشی از بهترین سالهای عمرم را در آن گذراندهام، گرامی میدارم. همچنین از طراحان و برگزارکنندگان این مراسم ارزشمند، به سبب هوشمندی و تعهدشان در بازخوانی شناسنامه و هویت این واحد که منشأ خدمات فراوان در جهاد دانشگاهی و در عرصه ملی بوده است، صمیمانه سپاسگزارم. این مناسبت، فرصتی برای بازخوانی هویت نهادی است که اگر درست شناخته و بازخوانی شود، همچنان میتواند یکی از سرمایههای ارزشمندِ آینده ی ایران باشد.
جهاد دانشگاهی را باید در شمار سازمانهای «خلاقیتبنیان و ایدهمحور» دانست؛ سازمانهایی که هویتشان نه با ساختمان، تجهیزات یا بودجه، بلکه با تواناییِ خلق راهحل و نوآوری تعریف میشود و ساختار سازمانیشان نیز متناسب با همین امر طراحی می گردد.
با این همه، آنچه جهاد دانشگاهی را از بسیاری از سازمانهای نوآور متمایز میکند، فلسفه وجودی حاکم بر آن است. «زیست بوم» این سازمان، بر اصالتِ انسانِ خلاق استوار است؛ انسانی که صرفاً تولیدکننده ایده نیست، بلکه در فرهنگی مبتنی بر ایمان، کرامت، اعتماد، گفتوگو و رشدِ شخصیت همراه با فداکاری و مسئولیت ملی پرورش مییابد. انسانهایی که ایده را به نوآوری و راهحل تبدیل میکنند و در خدمت خیر عمومی قرار میدهند، نه در خدمت منفعت فردی یا حتی سازمانی.
خیر عمومی یعنی فراهم ساختن دستاوردهایی برای تسهیل زندگی و کاهش آلام انسانها، ارتقای آگاهی و گسترش مرزهای دانش و فناوری، و در نهایت، ارتقای هویت و توان ملی. از همین رو، گزافه نیست اگر جهاد دانشگاهی را مدرسه پرورش انسانهای ایدهآفرین برای خیر عمومی بدانیم. این سخن برای من تنها یک تحلیل نظری یا کلمات مطنطن نیست؛ خاطرهای زنده نیز هست. هنوز اتاقهای کوچک، نه چندان مجهز اما الهام بخش و بی تکلفِ واحد علوم پزشکی تهران را به یاد دارم؛ اتاقهایی که به کانونهای استعدادیابی، ایدهپروری و هویتسازی تبدیل شده بودند. در همان فضاهای ساده، جوانانی گمنام اما خلاق، فرصت یافتند بیندیشند، تجربه کنند، مسئولیت بپذیرند و ایده بیافرینند. بسیاری از آنان بعدها به چهرههای اثرگذار علمی، فرهنگی و مدیریتی کشور تبدیل شدند و شماری از ابتکارها و راهحلهایی که در همان اتاقهای کوچک شکل گرفت، به تولد نهادهای نو، جریانهای اثرگذار و الگوهای ماندگار در سطح ملی انجامید؛ تجربهای که بیتردید در حافظه مشترک بسیاری از همراهان جهاد دانشگاهی باقی مانده است.
در چنین نگاهی، چه بسا مهمترین مأموریت امروز جهاد دانشگاهی، می تواند کشف و پرورش استعدادهای برتر و فراهم ساختن بستری برای شکوفایی اندیشههای خلاق و آیندهنگر باشد؛ رسالتی که در عصر فناوریهای نوین و هوش مصنوعی اهمیتی دوچندان یافته است.
امروز به واسطه تمدن دیجیتال و تحول شگرف در هوش مصنوعی، تولید، پردازش و بازآفرینی اطلاعات و بسیاری از راهحلهای متعارف، بیش از هر زمان دیگری در دسترس قرار گرفته است. جهاد دانشگاهی نیز میتواند یکی از کانونهای مهم تولید، پردازش و بازآفرینی داده و دانش باشد.
اما باید بپذیریم مزیت راهبردی آینده نه در دسترسی به دادهها و راهحلهای متعارف، بلکه در صدارت خرد و پرورش انسانهایی خواهد بود که بتوانند با بهرهگیری متفاوت از هوش انسانی و فراتر از الگوها و الگوریتمهای موجود هوش مصنوعی، راهحلهایی پیشرو، الهامبخش، متناسب با نیازهای ملی و در تراز جهان آینده بیافرینند. این رسالت البته تنها به جهاد دانشگاهی محدود نمیشود؛ آینده ایران نیز بیش از هر زمان به کیفیت سرمایه انسانی وابسته است. تجربه ماههای اخیر، در شرایطی که ایران با فشارهای فزاینده و تهاجم استعماری روبهرو بوده، نشان داده است که در جهان نابرابر امروز، شکاف قدرت و فناوری میتواند سرنوشت ملتها را دگرگون کند.
در چنین شرایطی، صیانت از ایران تنها با اتکا به منابع طبیعی، ثروت یا موقعیت ژئوپلیتیکی ممکن نیست؛ مهمترین سرمایههای راهبردی ما، انسانهای خلاق، ارادههای استوار و ایدههایی هستند که میتوانند فاصلههای فناورانه را کاهش دهند، راهحلهایی پیشرو بیافرینند و توان علمی، فناورانه و ملی کشور را ارتقا بخشند.
در پایان، یاد و خاطره زندهیاد آقایان دکتر نوربخش، دکتر یاسین بنی طرفی، دکتر امیر معتمدی و دکتر سید مصطفی فاطمی را گرامی میدارم و به همه عزیزان که در این واحد منشأ اثر بودهاند و از یکایک ایشان آموخته ام ادای احترام می کنم؛ همچنین به مدیرانی که بیش از آنکه رئیس باشند، تسهیلگر بودند؛ از جمله استادان و برادرانم آقایان دکتر منتظری در جهاد دانشگاهی مرکز، دکتر حریرچی، دکتر رئیسکرمی، دکتر حبیبی، دکتر طبایی و همه شما که هر یک بخشی از حافظه افتخارآمیز این نهاد هستید.
شما نشان دادید که چرا وجه تمایز جهاد دانشگاهی، زایش ایده های ناب در بستری انسانی است؛ تمایزی که ارتقاء آن، شاید مهمترین رسالت جهاد دانشگاهی در سال های پیش رو باشد.
مجددا سپاس صمیمانه خود را از انگیزه و همت ارجمند برگزار کنندگان این برنامه به ویژه برادرم آقای دکتر طبایی ابراز می دارم.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
ابوالفضل فاتح
هیچ نظر! یکی از اولین.